غرق شدن در ادبیات تحقیق

نکاتی برای غرق نشدن در ادبیات تحقیق!

غرق شدن در ادبیات تحقیقروبروی استاد نشسته بودم، سکوت در جلسه حکمفرما شده بود. آنقدر خجالت زده شده بودم که نمی توانستم به او نگاه کنم. فقط چند جمله از مکالمه مان را می توانستم به یاد بیاورم:

  • فکر می کردم چیزی به اسم مغز تو کلت داری!؟
  • من معمولا به افراد دو بار فرصت نمی دهم اما …

قبلا، زمانی که در کلاس ضعیف عمل کرده بودم، می دانستم که اگر می توانستم همه چیز را دوباره شروع کنم، متفاوت عمل می کردم. وظایف محول شده از طرف اساتید را زودتر انجام می دادم، از اساتید خصوصی کمک می گرفتم و بیشتر کار می کردم.

اما این کلاس کاملا متفاوت بود. هیچ امتحانی وجود نداشت. هیچ منبع کمک آموزشی نداشتم و بر اساس دو معیار ارائه شفاهی (که مثل آب خوردن بود) و یک مقاله مروری با بررسی بیشتر از ۲۰۰ مقاله (اوه!) ارزیابی می شدیم.

به عنوان دانشجوی سال اولی مقطع کارشناسی ارشد، سخت ترین مقالاتی که نوشته بودم ۱۵ تا ۲۵ صفحه بودند و بیشتر از ۱۰ منبع نداشتند. اصلا نمی دانستم چطور باید شروع کنم، بنابراین فکر کردم که بهترین کار این است که پشت میزم بنشینم و شروع به مطالعه نمایم. برای انجام مقاله به مدت ۲ ماه هفته ای ۲۰ ساعت مطالعه کردم. پس از ۱۶۰ ساعت مطالعه بیش از ۲۰۰ مقاله، مقاله ای ۲۰ صفحه ای به استادم تحویل دادم که خودم از آن راضی نبودم. زمانی که ایمیلی از طرف استاد مبنی بر برگزاری سریع یک جلسه دریافت کردم، می دانستم که این مقاله برای او هم خوشحال کننده نبوده است.

البته او به من یک فرصت دیگر داد. دو هفته قبل از پایان ترم بود که گفت: “با توجه به ۵۰ تا ۱۰۰ منبع مهم فقط مقاله ای منسجم تر بنویس، در این صورت نمره B را دریافت خواهید کرد. در ارائه شفاهی خوب عمل کردید، پس ارائه را هم در نظر خواهم گرفت”. به توصیه او عمل کردم و در این درس نمره B را گرفتم.

با نگاهی به گذشته، می دانستم که می توانستم مقاله بهتری نوشته و نمره A بگیرم. زمانی که شما بتوانید به طور ساختار یافته ۵۰ مقاله را مطالعه کنید، مطالعه ۵۰ تا ۱۰۰ مقاله دیگر نیز آسان خواهد بود. مرور ادبیات تحقیق در حیطه توانایی های شما قرار دارد و این کار آن طور که فکر می کنید پیچیده و زمانبر نیست.

فرآیندی وجود دارد.

فلش فورواردی به پنج سال بعد در اولین هفته کاری به عنوان پژوهشگر دوره پست دکتری:

سرپرستم از من خواست تا فصلی از یک کتاب بنویسم. از آن جایی که هیچ پروژه ای نداشتم، انجام یک فصل از یک کتاب به من محول شده بود. چطور می توانستم به رئیس جدیدم نه بگویم؟ تاکنون فقط یک مقاله مروری در مقطع کارشناسی ارشد چاپ کرده بودم و اگر چه آن فصل از کتاب ربطی به موضوع پایان نامه ام نداشت، تصمیم گرفتم که آن را انجام دهم. پنج ماه بعد (یک هفته قبل از موعد تحویل کتاب) نسخه نهایی آن فصل از کتاب را به سرپرستم تحویل دادم. هنوز چهره خندان سرپرستم را به یاد دارم که گفت: بسیار عالی، فکر می کنم شما اولین نفری در تاریخ این انتشارات هستید که کار را طبق مهلت زمانی تعیین شده تحویل داده اید.

ظاهرا من تنها فردی نبوده ام که قبلا با مرور ادبیات تحقیق دست و پنجه نرم کرده است. در حالی که اولین تجربه من در ادبیات تحقیق تحقیر آمیز بود! این تجربه به من درس مهمی درباره نویسندگی آموخت: ساده شروع کن و بعد از قوه تخیلت استفاده کن.

به عنوان پژوهشگر ارشد و دانشجوی دوره پست دکتری کار خود را با مطالعه و تلاش برای درک ۲۰۰ منبع قبل از شروع انجام کار، آغاز نکردم. از قبل می دانستم که وجود ساختاری برای مرور ادبیات تحقیق بسیار مهم تر از داشتن ۲۰۰ منبع می باشد.

انسداد ذهنی نویسنده--موسسه علمی پژوهشی فخر رازی

تا آن زمان، مهارت های نوشتاری خود را تقویت کرده بودم، بنابراین می توانستم حالت “انسداد ذهنی نویسنده” writer’s block را به حداقل برسانم. به خاطر داشته باشید که این حالت را به حداقل رساندم ولی از بین نبردم. انسداد ذهنی نویسنده مثل سرماخوردگی معمولی است، این حالت همیشه دور و بر شما هست و برای این که آلوده آن نشوید می بایست آن را کاملا بشناسید. هر فرد حالت انسداد ذهنی نویسنده را به نوعی تجربه می کند:

  • زمانی که باید بنویسید، خود را مشغول جستجو در اینترنت، رسانه های اجتماعی، ایمیل و … می کنید.
  • مطالعه طولانی مدت به دلیل این که برای نوشتن احساس آمادگی نمی کنید.
  • انجام کارهای خانگی حتی زمانی که ضروری نباشند.
  • کمک به دیگران به دلیل احساس گیر کردن در انجام پروژه
  • انجام فعالیت های اجتماعی مانند رفتن به سینما به دلیل احساس غرق شدن در انجام مقاله

هنگام انجام پایان نامه و مقاله ام احساس گناه می کردم. برای انسداد ذهنی نباید خجالت زده بود. همه نویسندگان هر روزه این حالت را تجربه می کنند. تنها فرق بین انجام اولین ادبیات تحقیقم در کلاس و نگارش یک فصل از کتاب در پنج سال بعد این بود که از وجود حالت انسداد ذهنی نویسنده اطلاع داشتم و می دانستم که چطور با آن مواجه شوم.

۳ گام برای انجام عالی ادبیات تحقیق

برای انجام مقاله کوتاه در مقطع کارشناسی ارشد فرآیند ساده ای را تجربه کردم. بعد از مطالعه ۵ تا ۱۰ منبع، نشستم و کل مقاله را در مدت ۲ روز نوشتم. روزهایی که به این کار اختصاص داده بودم زیاد نخوابیدم و به همین دلیل خیلی سریع قبل از تحویل، آن را اصلاح کردم.

این فرآیند برای انجام مقالات مروری که در آن می بایست تمامی ادبیات تحقیق بررسی گردد، مناسب نبود. من مجبور بودم برای جمع آوری صدها مقاله و تحلیل آنها در یک ادبیات تحقیق مختصر، سیستمی جدید ایجاد کنم.

گام اول: ساختاری برای مقاله خود تعریف کنید.

با نگاهی به گذشته متوجه شدم که دلیل اصلی مشکلاتم در انجام اولین مقاله ام عدم تعریف واضح بخش های مقاله بود. من کورکورانه ماه ها بدون هدف تعریف شده خودم را در مطالعه ادبیات تحقیق غرق کرده بودم. سالها بعد زمانی که می بایست یک فصل از یک کتاب را بنویسم چند روز را صرف ساخت یک طرح کلی کردم. این درست بود که قبل از شروع کار می بایست کارهایی را پیشاپیش انجام دهم، ولی مزایای این کار ارزش آن را داشت.

زمانی که ساختاری برای مقاله خود داشته باشید، می توانید منابع را موثرتر مطالعه کنید. در این صورت نیازی نیست ۱۰۰ مقاله برای ادبیات تحقیق مطالعه کنید بلکه برای مثال مطالعه ۱۰ مقاله برای بخش اول، ۱۰ مقاله برای بخش دوم و … کافی می باشد. به نظر شما این کار معقول تر به نظر نمی رسد؟

در انتهای این مرحله طرح کلی مقاله می بایست شامل همه بخش ها و بیشتر زیربخش های اصلی مقاله باشد. به یاد داشته باشید که شما با طرح کلی مقاله ازدواج نکرده اید! این طرح می تواند تغییر کند. تا زمانی که ادبیات تحقیق و جواب به پرسش های پژوهش را با هم ترکیب می کنید، شما در حال پیشرفت هستید. اگر نوشتن را ادامه دهید، همه اجزای مقاله در جای اصلی خود قرار می گیرند.

گام دوم: برای هر بخش از مقاله مهلت زمانی تعیین کنید.

تعیین مهلت زمانی--موسسه علمی پژوهشی فخر رازی

حال، طرح کلی مقاله را در اختیار دارید و احتمالا این طرح عالی هم به نظر می رسد. ادبیات تحقیق برای یک مقاله به ۲ تا ۶ ماه زمان نیاز دارد. ما به عنوان انسان هیچ وقت درک درستی از زمان نداریم و حتی پس از سالها تجربه، همیشه درباره انجام کارها در مدت زمان مشخص اشتباه می کنیم.

انجام ادبیات تحقیق در مدت ۲ ماه بسیار خوب به نظر می رسد. از آن جایی که درک ما از زمان درست نیست، معمولا به بهای کیفیت کار، انجام همه چیز را به دقایق آخر (یا روزهای آخر) موکول می کنیم. اگر می خواهید مقاله با کیفیتی بنویسید، تعیین مهلت های زمانی ضروری خواهد بود. زمانی که ساختاری داشته باشید، برای هر بخش از آن زمانی را تعیین نمایید.

مهلت های زمانی به شما کمک می کنند تا در مسیر صحیح انجام مقاله حرکت کنید. به یاد داشته باشید که هیچ شخصی طبق مهلت های زمانی دقیق کار خود را به پیش نمی برد. زندگی این طور است! بنابراین، شما می بایست به صورت هفتگی و یا حتی روزانه مهلت های زمانی خود را تنظیم نمایید تا بتوانید طبق برنامه کارهای خود را انجام دهید.

گام سوم: در هر مرحله از انجام مقاله آن را با جزئیات بسط دهید.

یکی از بزرگترین عوامل ناامیدی این است که دانشجویان انتظار دارند تا متن مقاله شسته و رفته از ذهن آنها روی کاغذ منتقل گردد. چنین چیزی اتفاق نخواهد افتاد. نظرات به طور کامل در ذهن شما شکل نمی گیرند. ترکیبی نامنسجم از افکار در ذهن شما وجود دارد و این افکار در ابتدا به صورت نامنسجم به کاغذ منتقل می گردند.

این امر دانشجویان را می ترساند، بنابراین آنها تصور می کنند که نویسندگان خوبی نیستند. من هم فکر می کردم که نویسنده خوبی نیستم. با این حال، زمانی که متوجه شدم نویسندگان پرکار ابتدا پیش نویس اولیه نامرتبی دارند و با انسداد ذهنی نویسنده روزانه دست و پنجه نرم می کنند، آسوده خاطر شدم. متوجه شدم که نوشتن مراحلی دارد و برای انجام مقاله ای با محتوا و ساختار خوب، می بایست تمامی این مراحل را پشت سر بگذارید.

پیش نویس صفر: این مرحله جمع آوری داده می باشد. در این مرحله نیازی نیست تا ایده های شما منسجم باشند. فقط نیاز است تا جایی که ممکن است ایده هایتان را روی کاغذ بیاورید.

اولین پیش نویس: اولین پیش نویس منسجم می باشد ولی کامل نیست. جریانی منطقی در بحث های مقاله وجود دارد و نواقصی در مقاله خود را نشان می دهند.

پیش نویس نهایی: پیش نویس دوم شما می بایست یک مقاله کامل را نشان می دهد و دارای خصوصیات ذیل می باشد:

  • منسجم است.
  • خطاهای نوشتاری و دستور زبانی ندارد.
  • دارای منابع، فهرست، پیوست، اشکال و جداول می باشد.
  • ساختار مناسبی دارد.

بیشتر اساتید از شما می خواهند تا مقاله را در این مرحله اصلاح نمایید ولی اگر نیازی به تغییرات اساسی در ساختار مقاله نباشد، می توانید سر فرصت مناسب آن اصلاحات را اعمال نمایید. هنگامی که مقاله خود را ساختاربندی می کنید و فرآیند نوشتن را به مراحل مختلف تقسیم می کنید، آنگاه می بینید چقدر زندگی راحت تر می شود!

این فرآیند نه تنها در زمان شما صرفه جویی می کند، بلکه به شما کمک می کند تا بهتر بنویسید و تغییرات درخواستی استاد راهنما را در هر مرحله اعمال کنید.به یاد داشته باشید که هیچ فردی از زمانی که به دنیا آمده است، انجام ادبیات تحقیق را نمی دانسته است. همه مقالاتی که مطالعه می کنید در ابتدا یک پیش نویس به هم ریخته بوده اند و تا قبل از مرحله چاپ از بسیاری از مراحل می گذرند و توسط افراد متخصص ویرایش می گردند.

نیازی نیست که قسمت ادبیات تحقیق مقاله شما کامل باشد (برای هیچ فردی کامل نیست)، وظیفه شما این است که به نوشتن ادامه دهید. اگر ساختار خوبی برای مقاله داشته باشید، به طور مداوم پیشرفت می کنید و ادبیات تحقیقی می نویسید که کاملا برای شما رضایت بخش خواهد بود.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *