انجام رساله دکتری

قرار گرفتن در جریان انجام رساله دکتری

انجام رساله دکتری

انجام رساله دکتری فرآیندی زمان بر است، حتی زمانی که این کار تنها کاری باشد که می بایست انجام دهید. اما واقعیت این است که هیچ شخصی تنها بر روی این کار تمرکز ندارد. زمان با سرعت در جریان است. روابط شخصی با اعضای خانواده، مدیریت امور مالی، مدیریت کارهای خانگی و آمادگی برای انتخاب شغل، کارهایی هستند که در حین انجام رساله دکتری می بایست به آنها توجه کرد.

چه کسی می تواند زمانی که این همه کار برای انجام دادن دارد، به انجام رساله دکتری بپردازد؟ حتی اگر شما فقط نشسته باشید، چطور می توانید زمانی که این همه مشغله دارید، تمرکز کنید؟ من رساله دکتری خود را در مدت ۲ تا ۳ ماه نوشتم و در همین حین نیز به کار جمع آوری داده و جستجوی شغلی مناسب مشغول بودم.

طی نگارش رساله دکتری به طور مرتب از لحاظ ذهنی (افکاری که به ذهنم خطور می کردند) و اتفاقاتی که برایم می افتاد (اتفاقاتی که در آزمایشگاه می افتاد، تماس های تلفنی، سوالاتی که همکارانم می پرسیدند)، حواسم پرت می شد. بسیار واضح بود که با همین منوال کار رساله دکتری من انجام شدنی نبود، مگر این که می بایست تغییراتی اعمال کنم. بنابراین زمانی را برای انجام رساله دکتری بدون هیچ گونه عامل مخل تمرکز اختصاص دادم.

بهترین راه حل برای من نوشتن رساله از ساعت ۶ صبح بود. بدون این که ایمیل هایم را چک کنم، بلافاصله بعد از بیدار شدن شروع به نگارش رساله می کردم. برای مدتی (حتی زمانی که هوا سرد بود) از این برنامه سختگیرانه پیروی می کردم. خیلی زود اتفاق جالبی افتاد!

بعد از چند هفته، صبح ها در خیابانی خلوت پیاده روی می کردم و پس از آن، قبل از این که شروع به انجام رساله دکتری کنم، چای داغی که برای خود ریخته بودم را مزه مزه می کردم. رساله ام کم کم داشت شکل می گرفت و این امر برایم بسیار خوشایند بود. این جلسات روزانه نگارش رساله دکتری که صبح ها تشکیل می شد (که من برای انجام آن بسیار تلاش کردم) باعث گردید تا از شر سردردهایی که هنگام فارغ التحصیلی قریب الوقوع می توانستم دچار آنها شوم، خلاص شوم.

همین طور که هفته ها می گذشتند، این جلسات طولانی تر می شدند و آهسته آهسته به جلسات ماراتن گونه ۱۲ ساعته تبدیل شدند. در نهایت به زمان ارائه نهایی رساله دکتری نزدیک گشتم.

طی چند ماه نخست به طور سخت گیرانه ای بر روی جذابیت رساله دکتری کار می کردم، اما می دانستم کارم عالی نیست. دست کشیدن از این کار در ابتدا به دلیل عادت ریشه دار کمال گرایی که از دوران قبل از دانشگاه به آن مبتلا شده بودم، بسیار دشوار بود. این از خوش شانسی من بود که افرادی را داشتم که مرا راهنمایی می کردند و باعث گردیدند تا عادت کمال گرایی را رها کرده و تمرکز خود را بر روی انجام رساله دکتری قرار دهم. زمانی را به یاد می آورم که رساله دکتری خود را به هیئت داوران ارائه دادم.

این کار ترسناک بود و در عین حال باعث شد تا از فشارهای روانی این کار رها گردم. من بیشتر از همه به این دلیل به خود می بالیدم که علیرغم همه اتفاقاتی که در جریان بود، توانستم مقاومت کنم و بر روی انجام رساله دکتری متمرکز بمانم.

این هفته، اگر شما بر روی انجام مقاله، انجام پایان نامه و یا حتی بر روی شروع انجام پروژه ای جدید کار می کنید، بر روی تقویم خود زمانی را مشخص کنید که در آن هیچ گونه عامل مخل تمرکز وجود نداشته باشد. اگر به تازگی شروع به نوشتن کرده اید، زمانتان را به بخش های کوچک تقسیم کنید. می توانید از بازه های زمانی ۱۵ دقیقه ای (و یا حتی ۵ دقیقه ای) استفاده کنید.

اگر فکر می کنید که در این کار گیر کرده اید، هر چیزی که به ذهنتان می رسد (حتی درباره دشواری نوشتن) را بر روی کاغذ بیاورید. به یاد داشته باشید، زمانی که شروع به نوشتن می کنید، به تدریج ایده ها به ذهنتان خطور می کند. همان طور که در جریان انجام رساله دکتری قرار بگیرید، به طور آهسته و تدریجی مدت زمان کار بر روی رساله را افزایش دهید، آن گاه می توانید پیشرفت خود را بدون هیچ گونه توقف ببینید. همیشه به خاطر داشته باشید که کلید تکمیل پروژه هایتان نوشتن مداوم و روزانه می باشد.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *