فرمولی برای پیش بینی شاخص h-index پژوهشگران در آینده

سه پژوهشگر در یک مقاله که در مجله Nature به چاپ رسانده اند، فرمولی طراحی نمودند که توسط آن پژوهشگران می توانند آینده شاخص h-index خود را پیش بینی نمایند.

خورخه ادواردو هیرش، فیزیکدان دانشگاه کالیفرنیا شاخص h-index را با هدف اندازه گیری کیفیت و کمیت مقالات پژوهشگران طراحی کرد تا معیاری برای سنجش تاثیر علمی پژوهشگران بدست آید.

از زمان ابداع شاخص h-index، بسیاری از پژوهشگران به دنبال آن بوده اند که شاخص جایگزینی تعریف نمایند تا تاثیر علمی پژوهشگران را با دقت بیشتری نشان دهد. تاکنون صدها مقاله مرتبط با شاخص h-index و دیگر شاخص ها به چاپ رسیده است و بدیل هایی برای این شاخص پیشنهاد نموده اند.

مقاله فوق الذکر چه ویژگی دارد که بین این مقالات، می بایست به آن توجه کرد؟

به نظر می رسد که این مقاله اولین پژوهشی است که سعی داشته است تا شاخص h-index را به طور چشمگیری پیش بینی نماید. نویسندگان این مقاله سعی داشته اند تا مشخص نمایند که آیا می توان از خروجی گذشته پژوهشگر برای پیش بینی تاثیر آینده او استفاده نمود. آنها از اسکوپوس برای استخراج مقالات، استنادات و رکوردهای مالی حدودا ۳۰۰۰ از دانشمندان علوم اعصاب و پژوهشگران علوم زیستی استفاده کردند. آنها در آزمایش های اولیه بعضی از متغیرهای کیفی مانند زمانی که پژوهشگران برای اتمام دوره دکتری صرف کرده اند و اساتید راهنمای آنها را دخیل کرده بودند. اما بعد از مدتی متوجه شدند که برای فرمول نهایی نیازی به این متغیرها نیست.

بنابراین نویسندگان فرمولی را با متغیرهای شاخص h-index پژوهشگر، تعداد مقالات، تعداد سالهای پس از چاپ اولین مقاله پژوهشگر، تعداد مقالات چاپ شده در مجلات معتبر و تعداد مجلاتی که مقالات پژوهشگر در آن به چاپ رسیده است، طراحی کردند و این اطلاعات را به عددی تبدیل کردند که شاخص h-index احتمالی آینده پژوهشگر را نشان دهد.

همانطور در مقاله منتشر شده در مجله The Scientist، این فرمول توسط چند تن از دانشمندان مورد بررسی قرار گرفت و نسبت به استفاده از آن در چند رشته هشدار داده شد. علاوه بر این، نویسندگان این مقاله نشان دادند که ممکن است این فرمول در بعضی از رشته ها نسبت به رشته های علوم زیستی از دقت کمتری برخوردار باشد.

با این حال، این فرمول برخی از محدودیت های شاخص h-index را برطرف نموده است. برای مثال ممکن است برای پژوهشگران جوانی که در ابتدای راه خود هستند و طبیعتا دارای h-index پایینی هستند، مفید واقع گردد. نویسندگان مقاله، آقای آکونیا و همکاران امیدوارند که مسئولین امر فرمول جدیدشان را به عنوان ابزار مفیدی برای پیش بینی آینده پژوهشگران به کار برند تا بتوانند در مورد استخدام آنها تصمیم بگیرند.

مسئله اندازه گیری معیار علمی به موضوعی جذاب در جامعه علمی تبدیل گشته است و احتمالا از محبوبیت آن کاسته نخواهد گشت و تحقیقات پیرامون آن ادامه خواهد داشت. هیچ معیاری به تنهایی برای اندازه گیری ارزش علم کافی نیست، اما از آنجایی که دانشمندان همیشه تمایل دارند تا بهترین اعداد را بدست آورند، بعید است که جستجو برای معیاری ایده آل متوقف گردد. بهترین کاری که می توانیم انجام دهیم، ادامه این جستجو، توسعه ابزار اندازه گیری تاثیر علمی و استفاده از ترکیب معیارهای موجود برای بدست آوردن بهترین نتیجه خواهد بود. با این حال، نکته ای که می بایست به آن توجه داشت، این است که تنها با مطالعه و تکرار آزمایش های مقاله می توان ارزش پژوهش یک مقاله را مشخص نمود.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *