ارتقای شاخص h-index

ارتقای شاخص h-index

اغلب اوقات جایگاه پژوهشگران با مقالات آنها مورد سنجش قرار می گیرد. چاپ مقاله در مجلات با ضریب تاثیر بالا توسط پژوهشگران باعث می گردد تا اعتبار بیشتری کسب کنند. ضریب تاثیر مجلات بر اساس میانگین استنادات مقالات دریافتی محاسبه می گردد.

حال این سوال مطرح می گردد که آیا راهی برای سنجش میزان موفقیت یک پژوهشگر وجود دارد؟ همانطور که در مقاله شاخص h-index توضیح داده شد، این شاخص کمک می کند تا بازدهی و تاثیر استنادات مقالات چاپ شده دانشمندان محاسبه گردد.

در این نوشتار شاخص h-index کمی بیشتر مورد کنکاش قرار گرفته شده و نکاتی نیز برای ارتقای شاخص h-index پژوهشگران مرقوم گردیده است.

مزایا و معایب شاخص h-index

مانند تمامی معیارهای مجلات، برای شاخص h-index که نمایانگر دستاوردهای یک پژوهشگر است، مزایا و معایبی وجود دارد. در این بخش به مزایا و معایب این شاخص اشاره می گردد.

مزایا

شاخص h-index شیوه ای مفید – و ساده – را در اختیارمان قرار می دهد تا پژوهشگرانی که در حرفه خود در مراحل یکسانی هستند را مقایسه نماییم. این مقایسه برای برای پژوهشگران مبتدی یا محققانی که در رشته های متفاوت مشغول به تحقیق هستند، مفید خواهد بود.

استفاده از شاخص h-index باعث می شود تا از بازدهی فردی با تعداد زیادی مقاله با ضریب تاثیر پایین در مقابل فردی با تعداد کمی مقاله اما با ضریب تاثیر بالا، ممانعت به عمل می آورد. این امر ما را به دومین مزیت شاخص h-index رهنمون می سازد: شاخص h-index در حال حاضر تنها راهی است که بازدهی و تاثیر را در یک معیار با هم ترکیب کرده است.

معایب

یکی از معایب شاخص h-index عدم توانایی مقایسه پژوهشگرانی است که در رشته های متفاوت مشغول به کار هستند. همچنین این شاخص به طرز غیر منصفانه ای در معرض دستکاری قرار دارد. برای مثال گروهی از پژوهشگران را در نظر بگیرید که با استناد به مقالات یکدیگر شاخص h-index خود را افزایش می دهند.

شاخص h-index نمایانگر آن نیست که آیا پژوهشگر خود به تنهایی مقاله ای را نوشته یا جزو گروهی از نویسندگان بوده است. این بدین معنی است که شاخص h-index  یک فرد با کارهای کمی که همراه با دیگر افراد انجام داد است، افزایش می یابد.

در نهایت اشکال بزرگی که به شاخص h-index وارد است این است که اصلا از علم، ایده و نظری که پشت دستاوردهای یک پژوهشگر نهفته است، سخنی به میان نمی آورد.

آیا می بایست به شاخص h-index اهمیت داد؟

شاخص h-index، شاخص کاملی نیست. اما با این حال اهمیت دادن به شاخص h-index توجیهی دارد؟ پاسخ به این سوال احتمالا پاسخی مثبت است. امروزه، وجود حدنصابی از این شاخص برای شغل های آکادمیک امری مرسوم است. همانطور که بیشتر پژوهشگران می دانند، رقابت برای بدست آوردن شغل های آکادمیک بالاخص در مقطع پسادکتری رقابتی بسیار فشرده می باشد. شاخص h-index کمتر از حدنصاب باعث می گردد تا فرد نتواند شغل مطلوب خود را بدست آورد.

شاخص h-index بالا به فرد کمک می کند تا جایگاه او ارتقا یابد، جذب هیئت علمی شود یا گرنت پژوهشی کسب نماید. همچنین شاخص h-index بالا به افرادی که متخصص نیستند کمک می کند تا دستاوردهای پژوهشگر را درک نمایند.

ارتقای شاخص h-index

راه های متعددی برای ارتقای شاخص h-index وجود دارد که برخی از این شیوه ها غیرقانونی و ضداخلاقی می باشند. برای مثال خوداستنادی مکرر و غیرمرتبط شاخص h-index را ارتقا می بخشد ولی این ارتقا فاقد هرگونه ارزش علمی است.

خوشبختانه چندین شیوه قابل قبول برای ارتقای شاخص h-index وجود دارد که در ذیل به آنها اشاره گردیده است.

  • همکاری با پژوهشگران ارشد: تحقیقات نشان داده است که مقالاتی با نویسندگان اول معروف بیشتر مورد استناد قرار می گیرند. بنابراین اگر به تازگی حرفه پژوهش را آغاز کرده اید، سعی نمایید که با پژوهشگرانی همکاری نمایید که در رشته شما از بیشترین تجربه برخوردار هستند.
  • انتخاب دقیق مجله: مجلات معتبر و شناخته شده مخاطبین بیشتری دارند که این امر به استناد بیشتر منجر می گردد. سعی نمایید تا در انتخاب مجله هدف خود بیشترین دقت را به خرج دهید.
  • چاپ مقاله در مجلات Open Access: همانطور که ممکن است انتظار داشته باشید، به مجلات Open Access بیشتر استناد می شود. با این حال، انتخاب مجله Open Access تا حدی به رشته شما بستگی دارد. برای نمونه در رشته های علوم زیستی و علوم پزشکی مجلات Open Access بیشتری وجود دارند ولی در دیگر رشته ها این مجلات نسبتا کمتر دیده می شوند.
  • ملاحظه مخاطبین: هنگام انتخاب مجله، مخاطبین خود را مدنظر داشته باشید. آیا مجله حوزه مطالعاتی کم یا زیادی را شامل می گردد؟ احتمالا مجلات تخصصی تر بیشتر توسط پژوهشگران مورد استناد قرار می گیرند.
  • ایجاد یک شبکه ارتباطی از پژوهشگران: تا جایی که می توانید در کنفرانس ها و همایش های علمی حضور پیدا کنید. این امر به شما کمک می کند تا جایگاه حرفه ای شما ارتقا یابد و همکاران جدیدی بیابید.
  • کار بیشتر بر روی مقاله: بیشتر مخاطبین شما، از طریق موتورهای جستجو به مقاله شما دسترسی پیدا می کنند. اطمینان حاصل کنید که مقاله شما دارای عنوانی جذاب و ویژه باشد. در انتخاب واژگان کلیدی دقت زیادی داشته باشید.
  • اطلاع رسانی درباره مقاله چاپ شده در شبکه های اجتماعی: اگر تا به حال چنین کاری نکرده اید، صفحه ای در شبکه های اجتماعی یا یک وبلاگ ایجاد نمایید. حضور در شبکه های اجتماعی به شما کمک می کند تا بتوانید دیگر پژوهشگران را از کار خود آگاه سازید. همچنین این امر کمک می کند تا با دیگر افراد متخصص در رشته خود ارتباط برقرار نمایید.
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *